„Rozbitkowie” na plaży
19 czerwca wieczorem, na plaży miejskiej w Serocku, nastąpiło podsumowanie pracy grupy teatralnej, która od marca do czerwca 2010r. uczestniczyła w projekcie ,,Sztuka Serock Jednoczy’’.
Na finał przybyli rodzice, burmistrzowie, radni, sołtysi, dyrektorzy szkół, osoby, które na co dzień pełnią funkcje kierownicze, ale też zwykli pracownicy i mieszkańcy oraz goście. Nikt się jednak nie wyróżniał z tłumu, bo tego wieczoru, każdy miał przybyć tu po prostu jako człowiek.
19 czerwca wieczorem, na plaży miejskiej w Serocku, nastąpiło podsumowanie pracy grupy teatralnej, która od marca do czerwca 2010r. uczestniczyła w projekcie ,,Sztuka Serock Jednoczy’’. Na finał przybyli rodzice, burmistrzowie, radni, sołtysi, dyrektorzy szkół, osoby, które na co dzień pełnią funkcje kierownicze, ale też zwykli pracownicy i mieszkańcy oraz goście. Nikt się jednak nie wyróżniał z tłumu, bo tego wieczoru, każdy miał przybyć tu po prostu jako człowiek.
Spotkanie rozpoczęło się od zabaw integracyjnych wszystkich obecnych. Pobudziły one aktywność zgromadzonych, skłoniły do nawiązania nowych kontaktów, a przede wszystkim wprawiły w dobry humor. Następnie usypano kopiec jedności z ziemi, którą przybyli przynieśli ze sobą w specjalnie przygotowanych wcześniej woreczkach.
Po tych wspólnych działaniach, przedstawiono krótka relację z odbytych 9 warsztatów teatralnych, w formie ciekawej prezentacji multimedialnej ze zdjęciami i fragmentami filmowymi. Po zapoznaniu widzów z kulisami pracy na warsztatach, młodzi artyści zaprezentowali swój efekt warsztatowej pracy – plenerowy spektakl teatralny.
Była to opowieść o poszukiwaniu przez rozbitków miejsca na ziemi. Przewodnikiem zagubionych był niepełnosprawny chłopiec. To on prowadził grupę i pełnił w niej ważna funkcję. Nie potrafił chodzić, ale dzięki wsparciu innych ludzi, świetnie sobie radził. Miał wyjątkową wrażliwość, był spostrzegawczy i wszystko zawsze pierwszy odkrywał. Wypatrzył dla swych towarzyszy i dla siebie wspaniałą krainę. Tam rozbitkowie założyli swoje małe osadki, w który każdy znalazł miejsce i zadanie dla siebie. Najważniejsze w znalezionym lądzie było jednak to, że nowi osadnicy poczuli się tam bezpiecznie, znaleźli dom i mieli życzliwych ludzi wokół siebie. Pomimo różnic potrafili żyć ze sobą w zgodzie. Mieszkańcy cenili to miejsce i siebie nawzajem. Łączyły ich wspólne działania. Właśnie dzięki wzajemnej współpracy czuli się szczęśliwi.
Teksty, które instruktorki zajęć wykorzystały w spektaklu były napisane przez dzieci uczestniczące w warsztatach. Opracowanie muzyczne na wiolonczelę przygotowała i wykonała Marzena Białobrzeska – Korzycka, której towarzyszyła Maja Radomska z podopiecznym z grupy wokalnej „Incanto”. Wspaniałą reżyserię świateł i dźwięku przygotował Janusz Orzepowski. Był to ważny element spektaklu. Reżyserem widowiska była Betina Dubiel i jej asystentka Karolina Król. Na zakończenie odbyło się wręczenie upominków pamiątkowych dla młodzieży. Spektakl pokazał, że na współczesny kryzys zaniku więzi międzyludzkich jest sposób. Przede wszystkim nie możemy zapomnieć o korzeniach tkwiących w „małej ojczyźnie”. Stanowią one dla każdego człowieka punkt wyjścia do kształtowania się jego światopoglądu i osobowości. Ważny jest własny dom ale i społeczność w której żyjemy. Doceniajmy to co mamy, dbajmy o kontakty z ludźmi. Czasem potrzeba tak niewiele ciepłe słowo, przyjaznym gest. To są duże bogactwa małych miejscowości.
Opr. RED
Fot 1. Młodzi artyści zaprezentowali swój efekt warsztatowej pracy – plenerowy spektakl teatralny
Fot 2. Spektakl teatralny na plaży
Fot 3. Na zakończenie odbyło się wręczenie upominków pamiątkowych dla młodzieży
| Komentarze |
|